Rozmaitości

Maj 2015

Kolejna mieszanka firmowa. Resztówka wydłubana z chorego umysłu, którego nie wyleczyła kuracja odwykowa. Być może pamięć zawodzi i zdarzają się powtórki            i przekręty. Errare humanum est et repetitio est mater studiorum. Warto więc uczyć się na pamięć tych bezeceństw i obelg, tak typowych dla naszej polskiej formacji myślowej.

Zakochany

Uznaje feromony

Tylko od żony

Świntuch ze mnie

Gdyś seksualny inwalida

Utnij co już ci się nie przyda

U Pani?

Jakże cenny

Ten trójkąt równoramienny

Granica więzi?

Gdy pozwala mi odpiąć stanik

Przestaję mówić jej „pani”

Samoocena                                                                                                    Wylewam litry potu                                                                                                    A moje fraszki bez polotu

Było, minęło

Się miało

To ciało

Do grobowej deski

Chcę leżeć przy tobie

Nawet w grobie

Po ślubie?

Moja afrodyta

Nareszcie zdobyta

Sławne

Niejedna panna z tego słynie

Że pod sukienką ma dwie dynie

Ale szczęściarz!

Mam żonę spod znaku panny

Stąd mój zachwyt …nieustanny

Tyle tych magnesów!

Twoje uroda działa jak magnes

Więc wciąż  cię pragnę pragnę pragnę

Droga do celu

Od nitki do kłębka

Już jest blisko pępka

Uważaj doznasz porażenia

W tobie jest tyle słońca

Patrzałbym na cię bez końca

Oczekiwanie kurek

Mamy nadzieję

Że pan nasz dziś zapieje

Nieudacznik

Nie ma siły tura

Ni jurności kura

 Zawiedziona

Niewiele po nim się spodziewa

Kurewa

Mam pojemne Serce

Żyje więc w rozterce

Pięknych panien bez liku

Którą stawić na świeczniku?

Warunek nie do odparcia

Będę dla ciebie grzeczny

Jednak w dążeniach mych nie przecz mi

Jest nadzieja

Minął czas długi

Uśmiechnęła się po raz drugi

Na upartą

Niech prawda ta do niej dotrze

Istnieją od niej młodsze

I powiedz dobre słowo

Moje piórka

W smutku podpórka

Aj jak zaboli

I tak się zdarzy

Można słowem dać po twarzy

I to bez słów

Mam ci wiele do powiedzenia

Ale nie na ucho

Udowodnię ci

Mój kotku

Prawda leży pośrodku

Jak ślepej kurze

Zdarzyła mi się okazja

Miód i małmazja

Bardziej grzeszne

Zamiast chabry wolę

Zbierać z tobą kąkole

Nie jedno ni drugie

Grzechem i wadą

Jest zdobyć dziewczęce eldorado?

Nie trać nadziei

Do twarzy było jej z rumieńcem

Próbowałem wykrzesać nie dało się więcej

Brak oprzyrządowania?

Nie masz czym

Nie mam szans

Wprowadzić jej  w trans

I zrodzi mi Jakuba

Gdzieś tam w świecie jakaś Rebeka

Na moje skinienie czeka

Po co ci wnętrze ważniejsza ta reszta

Jest kolorowa jak tęcza

Żeby choć trochę miała wnętrza

Nadzieja moja matka

Jestem głupi mam nadzieje

Że i dla mnie lepszy wiatr zawieje  

Kupiłem żonie

Kto  najpiękniejszy powiedz mi lustro

Na pewno nie ty bóstwo

Był pewnie nieprzyzwoity

Była powabna jak mleczu puch

Spłoszył ją mój jeden ruch

Takiś pesymista

Powiedziałem sobie „w dechę”

Gdy obdarzyła mnie uśmiechem

Jeśli to wszystkich

Moja troska główna

Przyjdzie walec i wyrówna

I będziemy mieli dzieci

Ty marzysz ja marze

Że się z tobą sparzę

Nie przebieraj

Nie zdały się na wiele
Jej słowicze trele

Bardziej liczę

Na pieśni słowicze

I tak bywa

Zamiast  wśród mrówek

Usiadła w pokrzywy

Zakochany

Uznaje feromony

Tylko od żony

Świntuch ze mnie

Gdyś seksualny inwalida

Utnij co już ci się nie przyda

U Pani?

Jakże cenny

Ten trójkąt równoramienny

Granica więzi?

Gdy pozwala mi odpiąć stanik
Przestaję mówić jej „pani”
 
Samoocena
Wylewam litry potu

A moje fraszki bez polotu

Było, minęło

 Się miało

To ciało

Do grobowej deski

Chcę leżeć przy tobie

Nawet w grobie

Po ślubie?

Moja afrodyta

Nareszcie zdobyta

Sławne

Niejedna panna z tego słynie

Że pod sukienką ma dwie dynie

Ale szczęściarz!

Mam żonę spod znaku panny

Stąd mój zachwyt …nieustanny

Tyle tych magnesów!

Twoje uroda działa jak magnes

Więc wciąż  cię pragnę pragnę pragnę

Droga do celu

Od nitki do kłębka

Już jest blisko pępka

Uważaj doznasz porażenia

W tobie jest tyle słońca

Patrzałbym na cię bez końca

Oczekiwanie kurek

Mamy nadzieję

Że pan nasz dziś zapieje

Nieudacznik

Nie ma siły tura

Ni jurności kura

Mam pojemne Serce

Żyje więc w rozterce

Pięknych panien bez liku

Którą stawić na świeczniku?

Załamał się?                                                                                                              Chociem zbereźnik niecnota i gad                                                                           Będę cię nosił na rekach przez świat

Skromny                                                                                                                 Do szczęści  nie trzeba mi wiela                                                                         Kochanki i przyjaciela

Przemiana pokoleń                                                                                           Epoka była Izydora                                                                                              Teraz na mnie pora

Poddany?                                                                                                               Klęczę u twego podnóżka                                                                                            Błagam zaproś do łóżka

Kochankowie i politycy                                                                               Rozmawiać w cztery oczy?                                                                                    Chyba w dwa języki?

Jest nadzieja

Minął czas długi

Uśmiechnęła się po raz drugi 

Na upartą

Niech prawda ta do niej dotrze

Istnieją od niej młodsze

I powiedz dobre słowo

Moje piórka

W smutku podpórka

Aj jak zaboli

I tak się zdarzy

Można słowem dać po twarzy

I to bez słów

Mam ci wiele do powiedzenia

Ale nie na ucho

Udowodnię ci

Mój kotku

Prawda leży pośrodku

I powiedz dobre słowo

Moje piórka

W smutku podpórka

Aj jak zaboli

I tak się zdarzy

Można słowem dać po twarzy

I to bez słów

Mam ci wiele do powiedzenia

Ale nie na ucho

Udowodnię ci

Mój kotku

Prawda leży pośrodku

Jak ślepej kurze

Zdarzyła mi się okazja

Miód i małmazja

Bardziej grzeszne

Zamiast chabry wolę

Zbierać z tobą kąkole

Nie jedno ni drugie

Grzechem i wadą

Jest zdobyć dziewczęce eldorado?

Nie trać nadziei

Do twarzy było jej z rumieńcem

Próbowałem wykrzesać nie dało się więcej

Brak oprzyrządowania?

Nie masz czym

Nie mam szans

Wprowadzić jej  w trans

I zrodzi mi Jakuba

Gdzieś tam w świecie jakaś Rebeka

Na moje skinienie czeka

Po co ci wnętrze ważniejsza ta reszta

Jest kolorowa jak tęcza

Żeby choć trochę miała wnętrza

Nadzieja moja matka

Jestem głupi mam nadzieje

Że i dla mnie lepszy wiatr zawieje    jest w innym

Kupiłem żonie

Kto  najpiękniejszy powiedz mi lustro

Na pewno nie ty bóstwo

Był pewnie nieprzyzwoity

Była powabna jak mleczu puch

Spłoszył ją mój jeden ruch

Takiś optymista?

Powiedziałem sobie „w dechę”

Gdy obdarzyła mnie uśmiechem

Jeśli to wszystkich

Moja troska główna

Przyjdzie walec i wyrówna

I będziemy mieli dzieci

Ty marzysz ja marze

Że się z tobą sparzę

Nie przebieraj

Nie zdały się na wiele
Jej słowicze trele

Bardziej liczę

Na pieśni słowicze

I tak bywa

Zamiast  wśród mrówek

Usiadła w pokrzywach

Diabeł docenia

Mówi mi córka

Twe fraszki jak piórka

Mówi synalek

Piszesz wspaniale

Mówi żonisko

Upadłeś nisko

Zaś mówi dziadek

Tragicznyś  wypadek

I babka w kłopocie

Z ciebie sto pociech

I krytyk

Nie szczędzi przytyk

Zaś ciotka rzekła

Pójdziesz do piekła

Stróż anioł zaś za mnie

Ręce łamie

Piotr cię nie wpuści

W niebiańskie czeluści

Rzecze diablisko

Za słabe dla cię

Piekielne ognisko

Będzie bezpieczniej

Gdy pożyjesz wiecznie

W ramionach studenta…

Student ze studentką

Dogada się prędko

Jestem za niski?

Rzekła mi w pół drogi

Za wysokie dla cie moje progi

Mały wydatek

W Ewy stroju ci do twarzy

Lepszego nie mogłaś sobie wymarzyć

Pracował na dwu etatach?   

Rozdwoił swoje życie

Zakładając trójkąt małżeński

Bo ona też pracuje!

Nie pojmuje

Że żona mniej kosztuje

Odmierzają godziny życia?

Nie stworzą pary

Gdy żona i mąż biją jak zegary            ?

Lewą czy prawą stroną?

Gdy mówię półżartem

Śmieją się pół usty

A gdy myślą dwa?

Popełniamy komedię pomyłek

Gdy nie myśli głowa a tyłek

Gdy uchylam przed panią

Czasem muszem

Pomyśleć kapeluszem

Ja nie wołam

Wołamy jednogłośnie

Niech nam wódz wyrośnie

         

W Polsce tyle wiatraków

Nachodzi mnie ochota

By pełnić rolę Don Kichota

A przedtem toś szczebiotał

Nie mam jej wiele do powiedzenia

Do widzenia

Razem raźniej tonąć

Deska ratunku też tonie

Gdy zbliża się nasz koniec

Nie wszystko?

Jestem gotów oddać ci wiele

Gdy spełnisz moje cele

Sam mu pomoże

Anioł stróż jest bezsilny

Gdy kosa machnie

Moja pasuje do każdej

Noszę w sobie półprawdę noszą i one

Obie połówki dla siebie stworzone

 Dziejów?

 Choruje mój zdrowy rozsądek

 Bo nie idę z prądem

 Aż tak pokonana?

Oblała się perlistym potem

Znak że udały się zaloty

Szczególnie u Olejnik

Nieraz zdania są podzielone

Kropkami na i

Idealna para

Spotkał się pan i pani

Oboje miłośnie otrzaskani

A właśnie że ma

Koleje losu

Nie mają głosu

Chwała takim upadkom

Stoczyli się na dno upadku

Pozostali do końca życia w tym stadku

Bo wygrzane?

Gości we mnie taka pokusa

By w twoje łoże dać susa